Słowo Życia

Styczeń 2016

„Wy  jesteście  wybrani, abyście  ogłaszali  dzieła  potęgi Pana” (por. 1 P 2,9)

    Kiedy Bóg działa, dokonuje cudownych dzieł. Skoro tylko stworzył wszechświat, ujrzał, że był on „dobry i piękny”, a mężczyzna i kobieta wydali Mu się „przepiękni” (por. Gen 1,31). Jednak ostatnie Jego dzieło przewyższa wszystkie – to dzieło, którego dokonał Jezus: On przez swoją śmierć i zmartwychwstanie stworzył nowy świat i nowy lud. Naród, któremu podarował życie Nieba, prawdziwe braterstwo we wzajemnej akceptacji, współdzieleniu się, darze z siebie. List św. Piotra uświadamia pierwszym chrześcijanom, że za sprawą Bożej miłości stali się „wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, świętym narodem, ludem Bożym” (por. 1P, 9).
    Jeśli również my, tak jak pierwsi chrześcijanie, uświadomilibyśmy sobie, kim naprawdę jesteśmy, jak wiele miłosierdzie Boże dokonało w nas, pomiędzy nami i wokół nas, bylibyśmy zdumieni, zalewałaby nas radość i chcielibyśmy dzielić się nią z innymi, „głosić wielkie dzieła Pańskie”.
    Trudno jest jednak, prawie niemożliwe, by skutecznie świadczyć o pięknie nowego społeczeństwa, któremu Jezus dał życie, pozostając w izolacji od siebie. Jest zatem oczywiste, że zaproszenie Piotra skierowane jest do całego ludu. Nie możemy być kłótliwi i stronniczy, czy choćby tylko obojętni wobec siebie, a później głosić, że: „Pan stworzył nowy lud, uwolnił nas od egoizmu, od nienawiści i zazdrości, dał nam jako prawo miłość wzajemną, która czyni nas jednym sercem i jedną duszą…”. Owszem, w naszym ludzie chrześcijańskim istnieją różnice w sposobie myślenia, pomiędzy tradycjami i kulturami, różnice te jednak trzeba przyjmować z szacunkiem, widząc piękno tej wielkiej różnorodności, świadomi, że jedność nie jest uniformizmem.
    Jest to droga, którą przejdziemy w Tygodniu Modlitw o zjednoczenie chrześcijan, który na półkuli północnej świętuje się od 18 do 25 stycznia i przez cały rok. Słowo Życia zachęca nas, abyśmy – my, chrześcijanie należący do różnych Kościołów i wspólnot - starali się lepiej poznać, opowiadając sobie nawzajem dzieła potęgi Pana. Będziemy mogli wtedy wiarygodnie ”głosić” te dzieła, dając świadectwo, że jesteśmy zjednoczeni między sobą właśnie w tej różnorodności i że jedni drugich konkretnie wspieramy.
    Chiara Lubich z wielką mocą zachęcała do podjęcia tej drogi: „Miłość jest najpotężniejszą siłą świata: wokół osoby, która nią żyje, wznieca pokojową rewolucję chrześcijańską, tak że współcześni chrześcijanie mogą powtórzyć to, co wiele wieków temu mówili pierwsi  chrześcijanie: ‘Narodziliśmy się wczoraj, a już jesteśmy na całym świecie’1. […] Miłość! Jak bardzo potrzeba w świecie miłości! I w nas, chrześcijanach! Wszystkich nas razem, z różnych Kościołów, jest ponad miliard. Wielu, zatem. I powinniśmy być dobrze widoczni. Jesteśmy jednak tak podzieleni, że wielu nas nie widzi, nie widzą przez nas Jezusa.
    On powiedział, że gdyby świat mógł nas poznać i przyjąć jako swoich, to przez nas – przez miłość wzajemną, przez jedność – mógłby rozpoznać Jego: ‘Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali’ (J 13,35). […] Tak więc, czasy obecne wymagają od każdego z nas miłości, domagają się jedności, komunii, solidarności. Stawiają również wyzwanie Kościołom do odbudowania złamanej od wieków jedności”2.    

 Fabio Ciardi

Ten komentarz do Słów życia jest tłumaczony na 96 języków i dialektów, dociera do kilku milionów ludzi na całym świecie za pośrednictwem druku, radia, telewizji i Internetu – więcej na http://focolare.pl/

Komentarz dla młodych do pobrania ze strony: http://wordteens.focolare.org/pl/

Komiks dla dzieci do pobrania ze strony: http://gen4pdv.focolare.org/pl/